Γράμμα – Χαιρετισμός του Κώστα Γουρνά από τη φυλακή επ’αφορμή των εκδηλώσεων για την υπόθεση του ΕΑ στην Ιταλία

 

KeimenoKWeb

Κατεβάστε το συνημμένο pdf

 

Γράμμα από τη φυλακή

Μάιος 2013, Κώστας Γουρνάς

ΣΤ πτέρυγα φυλακών Κορυδαλλού

 

Χαιρετίζω την εκδήλωση που θα γίνει στην Ιταλία από τους συντρόφους της Κόκκινης Βοήθειας, του κέντρου Ίκγμπαλ της Μπολόνια, της Τεργέστης και του Τρέντο για την υπόθεση και τη δίκη του Επαναστατικού Αγώνα. Όπως ήδη μπορεί να γνωρίζετε η απόφαση του δικαστηρίου εκδόθηκε στις 3 Απρίλη και η ποινή μου είναι 50 χρόνια και 6 μήνες (εκτιτέα είναι τα 25). Οι κατηγορίες που μου αποδόθηκαν είναι αυτές της συμμετοχής σε «τρομοκρατική» οργάνωση, κατοχή και προμήθεια εκρηκτικών υλών και απλή συνέργεια σε 3 απόπειρες ανθρωποκτονίας και σε έκρηξη κατά συρροή, καθώς και μερικά πλημμελήματα. Θα ήθελα να σημειώσω πως ίσως το πιο σημαντικό επίτευγμα αυτής της δίκης σε πολιτικό, ιδεολογικό επίπεδο, που είχε αντίκτυπο και σε δικονομικό επίπεδο είναι η κατάρριψη της κατηγορίας της διεύθυνσης «τρομοκρατικής» οργάνωσης που είχε αποδοθεί στους 3 συντρόφους που αναλάβαμε την πολιτική ευθύνη για συμμετοχή στον Ε.Α. Μια κατηγορία που πρακτικά εφαρμοζόταν για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Το δικαστήριο δέχτηκε τη λογική ότι δε νοείται διεύθυνση σε αναρχικές ομάδες. Η απόφαση του δικαστηρίου θα μπορούσα να πω ότι δεν κινήθηκε σε υπερβολικές και εξοντωτικές ποινές γενικότερα στο σύνολο, χάρη στην πολιτική μάχη που διεξήχθη στον 1,5 χρόνο διεξαγωγής της από όλους τους συντρόφους κατηγορούμενους. Παρ’ όλα αυτά ήταν μια πολιτική απόφαση ενάντια σε πολιτικούς αντιπάλους όσον αφορά κυρίως τα 3 μέλη του Ε.Α. και ειδικότερα για την απόδοση της κατηγορίας της απλής συνέργειας στις ενέργειες που δεν τεκμηριώθηκε. Ο μόνος λόγος που μου αποδόθηκε, καθώς και στους άλλους 2 συντρόφους, είναι γιατί υπερασπίστηκα μπροστά τους τη δράση της οργάνωσης.

Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι στην ειδική πτέρυγα στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού, όπου κρατούνται κατηγορούμενοι για την 17Ν. Λόγω της κράτησής μας για 6 έξι μέρες στο Μεταγωγών και την πρόσφατη άφιξή μου στις φυλακές δεν έχω τη δυνατότητα να γράψω περισσότερα. Σας χαιρετίζω όλους και ελπίζω να γίνει μια καλή συζήτηση.

Κώστας Γουρνάς 

 

Γράμμα – Χαιρετισμός του Βαγγέλη Σταθόπουλου από τη φυλακή επ’αφορμή των εκδηλώσεων για τον ΕΑ στην Ιταλία

gramma-apo ti-filaki-internet (2)_Page_1

gramma-apo ti-filaki-internet (2)_Page_2

gramma-apo ti-filaki-internet (2)_Page_3

gramma-apo ti-filaki-internet (2)_Page_4

κατεβάστε το συνημμένο pdf

 

Γράμμα από τη φυλακή

Μάιος 2013, Βαγγέλης Σταθόπουλος

έγκλειστος στο παράρτημα της Στ. φυλακών Κορυδαλλού

 

«Έχοντας συνείδηση της κοινωνικής και ταξικής μου θέσης, μπροστά στο δικαστήριο δεν έμεινε ανυπεράσπιστη. Γνωρίζοντας πολύ καλά ότι το κράτος και ο καπιταλισμός τρέφουν ιδιαίτερο μένος για όσους αντιστέκονται ενάντια στο καθεστώς της φτώχειας και της εξαθλίωσης, αποφάσισα να αγωνιστώ και μέσα στη δίκη».

Αναγκαιότητα μου ήταν να τη μετατρέψω και από την δική μου πλευρά σε ένα πεδίο αγώνα, όπου μέσα σε αυτό θα καταδεικνυόταν το δίκιο της ανατρεπτικής δράσης, υπερασπιζόμενος τη συμμετοχή μου στις διαδικασίες διεξαγωγής του.

Θέλησα να δείξω από τη μία πλευρά την ευρύτητα των ανατρεπτικών εγχειρημάτων  καθώς και ότι η αλληλεγγύη αυτών που την διεξάγουν αποτελεί τον πλούτο και τη βάση του οράματος της κοινωνικής επανάστασης.

Από την άλλη πλευρά, στόχος μου ήταν και παραμένει να καταδείξω τη φαιδρότητα του κατηγορητηρίου  που μας οδήγησε  σε μία δίκη με ελάχιστα ή και καθόλου ενοχοποιητικά στοιχεία. Να αποδείξω πώς στήνονται αυτές οι υποθέσεις και πώς οδηγούνται στα δικαστήρια βάσει γελοίων αστυνομικών σεναρίων.

Στη δίκη για την υπόθεση του Επαναστατικού Αγώνα, όπως ήταν αναμενόμενο, φάνηκε από πολύ νωρίς αυτό που ήδη είχε ειπωθεί, είτε από το κίνημα, είτε από τους ίδιους τους    κατηγορούμενους: ότι πρόκειται για μία πολιτική δίκη και ότι κάθε σύντροφος που συμμετείχε σε αυτή θα αντιμετωπιζόταν ως πολιτικός εχθρός του συστήματος. Ότι ανεξάρτητα  από τα στοιχεία, κάποιοι θα οδηγούμασταν στη φυλακή  για να μη βουλιάξουν στο κενό τα σενάρια της αντιτρομοκρατικής και αποδειχτεί το διάτρητο κατηγορητήριο που ήθελε να μας φορτώσει το μισό ποινικό κώδικα.

Μετά από σχεδόν 18 μήνες δίκης, έδωσα και εγώ από τη δική μου πλευρά μάχες και πολέμησα τόσο την  κατασκευή στοιχείων, όσο και την αναγκαιότητα ύπαρξης και συνέχισης του ίδιου του αγώνα. Υπερασπίστηκα τις συντροφικές και φιλικές μου σχέσεις, που αναπτύχθηκαν και ισχυροποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της αντίστασης ενάντια στο σύστημα της καταπίεσης.

Θεωρώ ότι στο δικό μου πρόσωπο χτυπιέται η πολυμορφία  του  ίδιου  του αγώνα και η επαναστατική  προοπτική του. Υπερασπίστηκα ανοιχτά, όπως έκανα και τόσα χρόνια, τη συνέχισή του και την αλληλεγγύη σε όλες της μορφές δράσης που αναπτύσσονται στο εσωτερικό του κατά τη διεξαγωγή του. Από την αρχή της σύλληψής μου έχω αρνηθεί τη συμμετοχή μου στην οργάνωση Επαναστατικός Αγώνας. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι αρνούμαι την πολιτική μου ταυτότητα καθώς και τις προσωπικές και συντροφικές μου σχέσεις. Όπως ήδη έχω πει, η δίωξη μου είναι εκδικητικού και φρονηματικού χαρακτήρα και ενώ μετά απ’ όλο αυτό  τον  καιρό  πάλεψα για όσα είπα και τα απέδειξα, έρχεται η απόφαση του δικαστηρίου να με δικαιώσει  με το χειρότερο τρόπο. Πέρα απ’ το αν προέκυψε ή όχι κάτι επιβαρυντικό εναντίον μου, έπρεπε να οδηγηθώ  με συνοπτικές διαδικασίες   και για θεαματικούς   λόγους  στη  φυλακή. Για  να  μη  ναυαγήσουν  δηλαδή τα σενάρια της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας και να καταδειχτεί η αυστηρότητα του καθεστώτος μπροστά σε τέτοιες υποθέσεις και στάσεις αγώνα. Έτσι, πρώτα έπρεπε να οδηγηθώ στη φυλακή και έπειτα να  βρεθεί-κατασκευαστεί το σκεπτικό που με καταδικάζει.

Ο μόνος λόγος που ακούστηκε για τη φυλάκιση μου από την ίδια την κατηγορούσα αρχή δια στόματος του εισαγγελέα, είναι ότι συμμετέχω σε διάφορες πορείες και εκδηλώσεις, στις οποίες γίνονται και αξιόποινες πράξεις. Πως όχι μόνο δεν αποκήρυξα την πολιτική μου  ταυτότητα,  αλλά  αντιθέτως την υπερασπίστηκα μέσα από τη συνέχιση  του  αγώνα  δείχνοντας ότι οι συντροφικές σχέσεις αποτελούν την κινητήρια δύναμή του.

7. 5 χρόνια λοιπόν γιατί;

Θα  το  απαντήσω  εγώ  μιας  που ακόμα δεν έχω πάρει την απάντηση του δικαστηρίου. Δεν περίμενα καμία λογική απάντηση σε αυτήν την παράνοια, ξέρω πολύ καλά πως καμία αλήθεια δεν θα ειπωθεί από κανέναν δικαστή. Αποτελεί μια πραγματικότητα της προσπάθειας να κατασταλεί ο ίδιος ο αγώνας και να τεθούν σε ομηρία όσο το δυνατόν περισσότεροι αγωνιστές. Αυτό δεν είναι μυστικό. Και αν είναι μία αλήθεια που δεν μπορεί να λεχθεί, τότε θα την πω εγώ. Αν η καταστολή των αγώνων είναι μια πραγματικότητα που πρέπει να αποσιωπηθεί, τότε  έχουμε  κάθε λόγο να φωνάζουμε και να πολεμάμε.

Χωρίς να αποδειχτεί  λοιπόν ούτε  στο ελάχιστο από τη διαδικασία ότι υπήρξα μέλος του Επαναστατικού  Αγώνα, κάτι που φωνάζω από την αρχή της σύλληψης μου, καταδικάζομαι εντελώς αυθαίρετα  σε 7,5 χρόνια φυλάκισης χωρίς ανασταλτικό   αποτέλεσμα, για   συγκρότηση   και   συμμετοχή στην οργάνωση. Παρόλο που πουθενά δεν αποδείχτηκε η συμμετοχή μου, καταδικάζομαι  ως ιδρυτικό μέλος της οργάνωσης. Κατά το δικαστήριο από το 2003 που εμφανίζεται η οργάνωση Ε.Α με συνεχή δράση αποτελώ μέχρι και τη σύλληψη μου μέλος της, αλλά ανενεργό  (sic)! Εφόσον δεν αποδείχτηκε  ούτε στο παραμικρό η συμμετοχή  μου σε καμία ενέργεια,  η απόφαση  με  καταδικάζει με εικασίες και υποθέσεις γι’αυτά που πιστεύω και για τη στάση που κράτησα απέναντι στο δικαστήριο. Με βάση την απροσδιοριστία των κατηγοριών, καταδικάζομαι θέλοντας να αποσύρουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερο αριθμό αγωνιστών από την κυκλοφορία αγώνων. Για να το καταφέρουν αυτό δεν διστάζουν να επικαλεστούν τη φασιστική αρχή της συλλογικής ευθύνης λέγοντας απροκάλυπτα στην πραγματικότητα ότι εφόσον είσαι αναρχικός και το υπερασπίζεσαι, όντας εδώ δίχως να αρνείσαι συντροφικές σχέσεις, κάτι θα έχεις κάνει. Η ποινή λοιπόν των 7,5 χρόνων φυλάκισης χωρίς ανασταλτικό χαρακτήρα που μου επιβλήθηκε, ουσιαστικά και ξεκάθαρα μου στερεί τη δυνατότητα έφεσης, εφόσον όταν εκδικαστεί η υπόθεση σε δεύτερο βαθμό, θα έχω εκτίσει ήδη τη ποινή που μου επιβλήθηκε πρωτόδικα. Κάτι που σαφέστατα ομολογεί την εκδικητικότητα του κρατικού μηχανισμού.

Η καταδίκη  μου  ωστόσο, στην ουσία στηρίζεται  στο ότι  όλα  αυτά  τα  χρόνια, όπως είπα,  απ’την εφηβεία  μου ακόμα, βρίσκομαι στους κοινωνικούς αγώνες και αποτελώ κομμάτι της ζωντανής ιστορίας του ανατρεπτικού και αναρχικού κινήματος. Από τους μαθητικούς αγώνες, σε  απεργιακές  κινητοποιήσεις. Από τις καταλήψεις  κρατικών κτιρίων, μέχρι τις καταλήψεις στέγης. Ήμουν παρών  στο Πολυτεχνείο (το ’95 και ’96), στα εργατικά συλλαλητήρια,  παρών στους αγώνες των εκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων, παρών στις πορείες ενάντια στο  πόλεμο. Υπερασπίστηκα  και θα υπερασπίζομαι συντρόφους αναρχικούς αγωνιστές που έχουν φυλακιστεί κατά καιρούς είτε από σκευωρίες  αστυνομικών σεναρίων, είτε κατηγορήθηκαν από το καθεστώς  για  την   ανατρεπτική τους δράση και την υπερασπίστηκαν αναλαμβάνοντας την ευθύνη, και τούτο  θα συνεχίσω να κάνω.

Από την άλλη, στο πλαίσιο της πολυμορφίας του ίδιου του αγώνα, υπερασπίστηκα ότι ο ένοπλος αγώνας αποτελεί μέρος του κινήματος, όπως και αυτοί που τον διεξάγουν. Ανεξάρτητα απ’το αν συμφωνούμε ή διαφωνούμε, η ένοπλη δράση αποτελεί μία ιστορική πραγματικότητα (τουλάχιστον μέχρι σήμερα στην Ελλάδα) και θα πρέπει να το καταλάβουμε όλοι καλά, είτε το θέλουμε είτε όχι. Αυτό είναι λοιπόν που υπερασπίστηκα και μέσα στο δικαστήριο: ότι ο καθένας, από τη δική του ιδιαίτερη θέση, αποτελεί το σύνολο του ανατρεπτικού εγχειρήματος και είναι σημαντικός για το παρόν και το μέλλον της κοινωνικής επανάστασης.

Σε όλο αυτό το χρονικό διάστημα που έλαβε μέρος η δίκη  δεν έκατσα  στο σπίτι μου περιμένοντας το έλεος των δικαστών, αλλά συνέχισα να αντιστέκομαι συμμετέχοντας στον αγώνα της κοινωνίας  ενάντια στο καθεστώς εξαθλίωσης και καταπίεσης που η κυριαρχία έχει επιβάλλει. Από τις κινητοποιήσεις αγανακτισμένων πολιτών στο Σύνταγμα όπως και κάθε αντιφασιστική πορεία στο κέντρο της Αθήνας, μέχρι σε κινητοποιήσεις  ενάντια στη καταστολή των καταλήψεων, είχα ενεργή συμμετοχή. Η υπεράσπιση των φιλικών-συντροφικών μου σχέσεων είναι ζήτημα αρχής και θα ήταν ντροπή για μένα το αντίθετο. Όπως επίσης θα ήταν ντροπή για μένα να υποστηρίζω ότι βρέθηκα κατηγορούμενος στο δικαστήριο εξαιτίας άλλων για να τη βγάλω καθαρή. Γνωρίζω πολύ καλά ότι μοναδικοί υπεύθυνοι είναι εκείνοι που θέλουν  να ελέγχουν  και να επιτηρούν τις ζωές μας, αυτοί που θέλουν να επιβάλλουν στην κοινωνία σιωπή νεκροταφείου.

 Θα  ήθελα να απαντήσω και στον εισαγγελέα Α. Λιόγα πως Ναι, συμμετέχω σε διάφορες πορείες που γίνονται (αξιόποινες πράξεις) και δεν με ενδιαφέρει αν αναγνωρίζεται ως επιβαρυντικό στοιχείο ή όχι. Θα ήθελα να πω ότι το κράτος και το κεφάλαιο παραμένουν ένα διαρκές  έγκλημα  πάνω στην ανθρωπότητα. Στο δρόμο για την κοινωνική απελευθέρωση, όταν ο κόσμος  ξεσηκωθεί, στον ίδιο και στους ομοίους του δεν θα αναγνωριστεί κανένα ελαφρυντικό στοιχείο για το γεγονός ότι έριχνε χρόνια φυλακής σε συντρόφους αγωνιστές σα να ήταν στραγάλια.

Δεν είμαστε  ούτε  αθώοι, ούτε ένοχοι.  Είμαστε   αναρχικοί  ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας που υπάρχει σε αυτή τη κοινωνία. Αυτοί που την ασκούν όμως είναι σίγουρα ένοχοι. Ένοχοι για το διαρκές έγκλημα της παγκόσμιας κυριαρχίας πάνω στον άνθρωπο και στη φύση.

 Σε μία κοινωνία  που το καθεστώς διεξάγει έναν πόλεμο προς όλες τις κατευθύνσεις , το Αναρχικό Κίνημα δέχεται μία σφοδρή επίθεση με όλα τα μέσα της καταστολής. Οι βαριές ποινές και φυλακίσεις είναι ένας τρόπος εκφοβισμού και παραδειγματισμού  για όσους αντιστέκονται.

Αρκετοί σύντροφοι έχουν καταδικαστεί και φυλακιστεί σε δεκάδες  χρόνια με μοναδικό  βάσιμο «στοιχείο» τη συμμετοχή  τους στο αναρχικό κίνημα. Σε αυτό το πλαίσιο  ήταν  κατά  κάποιο  τρόπο φυσικό επακόλουθο η καταδίκη μου. Αλλά δεν φτάνει μόνο αυτό. Το καθεστώς  πλέον έχει περάσει  σε  πρακτικές  εμφυλίου πολέμου με άθλια και καινούρια τεχνολογικά μέσα που θέλουν να ισχυροποιήσουν το κατασταλτικό του οπλοστάσιο σε εποχή κρίσης. Χαρακτηριστικό  παράδειγμα είναι ο τρόπος που καταστέλλει τον αγώνα των κατοίκων στις Σκουριές ενάντια στο εργοστάσιο του καρκίνου που θέλει να φτιάξει.

Το κράτος για πολλοστή φορά πετάει το προσωπείο  της  δημοκρατίας  και στέκεται με την περικεφαλαία του φασισμού, όπως ακριβώς του αρμόζει  άλλωστε. Να ξέρουν  όμως ότι φυλακίζοντας εμένα και άλλους  συντρόφους  δεν  πρόκειται να μας σταματήσουν. Ο αγώνας θα  συνεχιστεί   ακόμα  και  μέσα από εδώ που βρίσκομαι  σήμερα και σίγουρα τα πράγματα δεν θα αργήσουν να πάρουν διαφορετική τροπή. Έχουν κάθε λόγο να μην   κοιμούνται   ήσυχοι   λοιπόν. Τα οικοδομήματα της μικρής  και μεγάλης φυλακής θα πέσουν σαν ξερά φύλλα και μόνο στην ματιά των αγωνιστών που την επανάσταση θα πραγματώσουν. Μέχρι τότε τίποτα δεν τελείωσε. Τα πάντα συνεχίζονται….

 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΣΤΙΣ ΣΚΟΥΡΙΕΣ 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ  ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΝΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΦΥΛΑΚΙΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΔΡΑΣΗ 

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΣΤΟ ΛΙΒΑΝΕΖΟ ΖΩΡΖ ΙΜΠΡΑΪΜ ΑΜΠΝΤΑΛΑ (29 χρόνια στις γαλλικές φυλακές) 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ

ΤΙΜΗ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΝ ΛΑΜΠΡΟ ΦΟΥΝΤΑ

 

Υ.Γ 1 Το γράμμα αυτό στάλθηκε σε διάφορες  πόλεις της  Ιταλίας, όπου έγιναν εκδηλώσεις  για πολιτικούς κρατούμενους.

Υ.Γ 2 Ελπίζοντας σύντομα να συναντηθούμε  στους δρόμους

 

Μάιος 2013, Βαγγέλης Σταθόπουλος

έγκλειστος στο παράρτημα της Στ. φυλακών Κορυδαλλού

 

 

Συναντήσεις – συζητήσεις για την υπόθεση του Επαναστατικού Αγώνα στην Ιταλία

lotta rivoluzionaria (1)

Συναντήσεις – Δημόσιες συζητήσεις σχετικά με τη δίκη της υπόθεσης της αναρχικής οργάνωσης  «Επαναστατικός Αγώνας» και στην κατάσταση των αγώνων και της καταστολής στην Ελλάδα.

Θα λάβουν μέρος σύντροφοι από την Συνέλευση για την υπόθεση του «Επαναστατικού Αγώνα», η οποία προώθησε την αλληλεγγύη στους κατηγορούμενους της δίκης που έκλεισε σε πρώτο βαθμό στις 3 του Απρίλη 2013 με την ακόλουθη απόφαση:

Οι Νίκος Μαζιώτης, Πόλα Ρούπα και Κώστας Γουρνάς καταδικάστηκαν σε 50 χρόνια φυλάκιση.

Οι Χριστόφορος Κορτέσης, Βαγγέλης Σταθόπουλος καταδικάστηκαν σε 7 χρόνια φυλάκιση.

Οι Μαρί Μπεραχά, Κώστας Κάτσενος, Σαράντος Νικητόπουλος αθωώθηκαν λόγω ανεπαρκών στοιχείων.

***

ΜΙΛΑΝΟ – 17 Απρίλη, στις 21.00: Βιβλιοθήκη Καλούσκα, οδός Κονκέτα 18 (Libreria Calusca, Conghetta 18)

Διοργάνωση: συντρόφοι/-ισσες για τη δημιουργία της Κόκκινης Βοήθειας στην Ιταλία.

 

ΜΠΟΛΟΝΙΑ – 18 Απρίλη, στις 19.30: απεριτίφ/δείπνος

Στις 21.00: Συζήτηση, Σύλλογος Iqbal Masih, οδός των Λαπιντάρι 13L

ΠΑΝΤΟΒΑ – 19 Απρίλη, στις 18.30: Συζήτηση – θα ακολουθήσει απεριτίφ/δείπνος

Ινφοσπάτσιο Τσάινατάουν, οδός Βαρέζε 10, Πιατσέτα Τοζέλι

Διοργάνωση: συντρόφοι/-ισσες για την δημιουργία της Κόκκινης Βοήθειας στην Ιταλία.

 

ΤΕΡΓΙΕΣΤΗ  20 Απρίλη, στις 19.30: Βιβλιοθήκη Ιn Der Tat, οδός Ντιάζ 22, διοργάνωση  Σύλλογος Πέντρο.

ΤΡΕΝΤΟ 21 Απρίλη, στις 19.30: Αναρχικός χώρος Ελ Ταβάν (El Tavan), οδός Τσερβάρα 53

 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ!

ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΔΙΕΘΝΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ!

ΝΑ ΓΚΡΕΜΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ!  

Ραδιοφωνική συνέντευξη για την υπόθεση του Επαναστατικού Αγώνα

Στα πλαίσια του διεθνούς καλέσματος αλληλεγγύης για την υπόθεση του Επαναστατικού Αγώνα και εν όψει της έναρξης των πολιτικών τοποθετήσεων των συντρόφων και συντροφισσών που δικάζονται για την ίδια υπόθεση στις 29 Γενάρη 2013, το ραδιόφωνο radiocane στο Μιλάνο (Ιταλία) σε συνεργασία με τη Συνέλευση για την Υπόθεση του Επαναστατικού Αγώνα και την τεχνική υποστήριξη του αυτοργανωμένου ραδιοφώνου radio 98fm – Ραδιοζώνες Ανατρεπτικής Έκφρασης στην Αθήνα, πραγματοποίησε στις 14 Δεκέμβρη 2012 ραδιοφωνική συνέντευξη με τον αναρχικό σύντροφο, μέλος της οργάνωσης Κώστα Γουρνά, ο οποίος έχει αναλάβει την πολιτική ευθύνη της συμμετοχής στην οργάνωση και τον αναρχικό σύντροφο Βαγγέλη Σταθόπουλο, ο οποίος κατηγορείται για την ίδια υπόθεση ενώ ο ίδιος αρνείται της κατηγορίες.Ακούστε το ηχητικό της συνέντευξης εδώ:
εδώ     
Μπορείτε επίσης να ακούσετε τη συνέντευξη στην ιταλική εκδοχή της: 1ο μέρος
και 2ο μέρος.

Αλληλεγγύη από τη Κόκκινη Βοήθεια (Ιταλίας) για την υπόθεση του Επαναστατικού Αγώνα

Αλληλεγγύη στους συντρόφους στην Ελλάδα που διώκονται για την υπόθεση του «Επαναστατικού Αγώνα».

Πάνω από ένα χρόνο τώρα διεξάγεται στην Ελλάδα η δίκη ενάντια στην οργάνωση «Επαναστατικός Αγώνας» στην ειδική αίθουσα των φυλακών Κορυδαλλού στην Αθήνα. Σ’ αυτούς τους μήνες αναπτύχθηκε ένα σημαντικό κίνημα αλληλεγγύης στους κατηγορούμενους συντρόφους όχι μόνο στη Ελλάδα αλλά και σε διάφορες άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Στην Ελλάδα συστάθηκε η «Συνέλευση για την υπόθεση του Επαναστατικού Αγώνα», η οποία διοργάνωσε πορείες, συνελεύσεις και συγκεντρώσεις συμπεριλαμβανομένης της παρουσίας διεθνών αντιπροσωπειών στις ακροαματικές διαδικασίες της δίκης.

Η «Συνέλευση για την υπόθεση του Επαναστατικού Αγώνα» δημοσιοποίησε ένα διεθνές κάλεσμα αλληλεγγύης για να προωθήσει κινητοποιήσεις και πρωτοβουλίες στις 22-23-24 Νοέμβρη, κοντά στην ολοκλήρωση της δίκης, με σκοπό την έκφραση αλληλεγγύης στους κατηγορούμενους. Κινητοποιήσεις και πρωτοβουλίες που σύμφωνα με τους συντρόφους στην Ελλάδα πρέπει να ειδωθούν και ως έκφραση στιγμών αγώνα και αντίστασης.

Ως «Σύντροφοι-Συντρόφισσες για την Οικοδόμηση της Διεθνούς Κόκκινης Βοήθειας στην Ιταλία» θεωρούμε την πρόταση αυτών των συντρόφων ενδιαφέρουσα γιατί κρίνουμε σημαντική την επέκταση της διεθνούς ταξικής αλληλεγγύης, την γνώση επαναστατικών διαδρομών στην Ιταλία και σε άλλες χώρες και την εξαγωγή διδαγμάτων απ’ αυτήν την εμπειρία. Μ’ αυτόν τον στόχο σκοπεύουμε να διοργανώσουμε τους προσεχείς μήνες δημόσιες εκδηλώσεις με τη συμμετοχή συντρόφων της «Συνέλευσης για την υπόθεση του Επαναστατικού Αγώνα» ως στιγμές αντιπληροφόρησης για τη δίκη της Αθήνας και την ανάπτυξη των αγώνων στην Ελλάδα.

Επισυνάπτουμε το διεθνές κάλεσμα καλώντας όλους τους συντρόφους να κινητοποιηθούν και να διοργανώσουν εκδηλώσεις και αναλύσεις.

Σύντροφοι και Συντρόφισσες για την Οικοδόμηση της Διεθνούς Κόκκινης Βοήθειας στην Ιταλία

Νοέμβρης 2012

Για επικοινωνία: cccpsri1@gmail.com

Το κείμενο στα ιταλικά σε μορφή pdf

δείτε επίσης: contrainfo.espiv.net

Παρέμβαση αλληλεγγύης από τη Διεθνή Κόκκινη Βοήθεια στη δίκη για την υπόθεση του Επαναστατικού Αγώνα

Σύντροφοι από τη Διεθνή Κόκκινη Βοήθεια παραβρέθηκαν στο ειδικό δικαστήριο της γυναικείας πτέρυγας των φυλακών Κορυδαλλού όπου διεξάγεται η δίκη για τη υπόθεση του Επαναστατικού Αγώνα, η οποία έχει ξεκινήσει από τις 5 Οκτωβρίου 2011 και συνεχίζεται μέχρι και σήμερα με την εξέταση μαρτύρων υπεράσπισης των τριών μελών που έχουν αναλάβει την πολιτική ευθύνη για συμμετοχή στην οργάνωση, αλλά και όσων διώκονται για την ίδια υπόθεση.

Μέτα το τέλος της συνεδρίας αντιπροσωπεία της Διεθνούς Κόκκινης Βοήθειας από το Βέλγιο, την Ελβετία και την Ιταλία προχώρησε σε μια συμβολική κίνηση αλληλεγγύης και ξεδίπλωσε τρία πανό τα οποία γράφουν:

-Ο σύντροφος Λάμπρος Φούντας ΖΕΙ – Κόκκινη Βοήθεια Ζυρίχης

-Αλληλεγγύη στον αγωνιζόμενο Λαό της Ελλάδας – Επαναστατικές Συνεργασίες Ζυρίχης

-Αλληλεγγύη με τον “Επαναστατικό Αγώνα” – Τσακίστε τον καπιταλισμό – CCCP SRI Ιταλία