Εκδήλωση για τον Αγώνα και την Επανάσταση, 7-8 Ιουνίου 2012, Πάντειο Πανεπιστήμιο

Panteios

Πατήστε πάνω στην εικόνα για να διαβάσετε την μπροσούρα της εκδήλωσης

Μπορείτε να ακούσετε την εκδήλωση όπως αυτή ηχογραφήθηκε από τις Ραδιοζώνες Ανατρεπτικής Έκφρασης:

Πρώτη μέρα (07/06):     

Δεύτερη μέρα (08/06):     

 

 

ΔΕΚΤΗ Η ΑΙΤΗΣΗ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΗΣ ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΥ

Σήμερα, Δευτέρα 15 Ιουλίου, έγινε δεκτή η αίτηση αποφυλάκισης του Βαγγέλη Σταθόπουλου και θα αφεθεί ελεύθερος με περιοριστικού όρους:

«2000 ευρώ εγγύηση, παρουσία δυο φορές τον μήνα στο ΑΤ και απαγόρευση εξόδου από την χώρα».

Καλή λευτεριά σε όλους τους συντρόφους που είναι στα κελιά.

Αλληλέγγυοι / Αλληλέγγυες

Κείμενο της Πόλας Ρούπα και του Νίκου Μαζιώτη για την απόφαση της δίκης της υπόθεσης του Επαναστατικού Αγώνα

ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΟΛΑΣ ΡΟΥΠΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΑΖΙΩΤΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ

Η δίκη για την οργάνωση Επαναστατικός Αγώνας έληξε στις 3 Απρίλη του 2013 με την καταδίκη σε μεγάλες ποινές των μελών της οργάνωσης. Η ποινή που επέβαλε το δικαστήριο ήταν 50 χρόνια κατά συγχώνευση σε καθένα από τα τρία μέλη του Επαναστατικού Αγώνα.
Η απόφαση του δικαστηρίου αντανακλά μια αντίφαση που κατά την άποψή μας παρουσιάζεται για πρώτη φορά σε δίκη ένοπλης οργάνωσης. Από τη μια το δικαστήριο όφειλε να εξασφαλίσει μια μεγάλη καταδίκη για τα μέλη της οργάνωσης η οποία έχει πολιτικό νόημα και στόχευση. Από την άλλη η πολύμηνη μάχη στην δικαστική αίθουσα των μελών με το δικαστήριο και το σκεπτικό των διωκτών τους είχε ως αποτέλεσμα μεγάλο μέρος των κατηγοριών όπως ήταν διατυπωμένες στο βούλευμα να καταρρεύσουν, γεγονός που σε κάποιες περιπτώσεις ήταν αποτέλεσμα της άμεσης και σε κάποιες άλλες της έμμεσης αποδοχής από τους δικαστές των πολιτικών μας θέσεων όπως τις εκφράσαμε κατά τη διάρκεια της δίκης. Αποτέλεσμα αυτής της μάχης ήταν η τελική μετατόπιση του δικαστηρίου σε μια σειρά από ζητήματα είτε πολιτικά είτε ποινικά, μετατόπιση που καταγράφηκε πρακτικά στην απόφαση για το σύνολο των κατηγορουμένων. Είμαστε εξάλλου βέβαιοι, πως οι περισσότεροι που παρακολούθησαν αυτή τη δίκη και γνωρίζουν την ιστορία ανάλογων δικών για ένοπλες οργανώσεις, περίμεναν μια πολύ πιο αυστηρότερη απόφαση.
Η μάχη που δώσαμε ήταν πολιτική. Κυρίαρχο στοιχείο αυτής της μάχης ήταν η ανάδειξη του αδιαίρετου της δίωξης και της πολιτικής φύσης της υπόθεσης σε όλα τα επίπεδα. Αυτό το αδιαίρετο αν και δεν ομολογήθηκε ποτέ από τους δικαστές (πώς θα μπορούσε άλλωστε να ομολογηθεί;), έγινε αποδεκτό. Και αυτό καθόρισε την έκβαση σε μεγάλο βαθμό της δίκης και την απόφαση των δικαστών για τα μέλη, αλλά και για τους υπόλοιπους που δικάζονταν.Με άλλα λόγια, η πολιτική πίεση που ασκήσαμε στους δικαστές, τους οδήγησε σε σειρά οπισθοχωρήσεων που εκφράστηκε με την αποδοχή της πολιτικής φύσης της υπόθεσης, αφού αναγνώρισαν ότι μπροστά τους είχαν πολιτικά πρόσωπα. Η οπισθοχώρηση αυτή δεν αποτυπώθηκε βέβαια με την ρητή αποδοχή ότι διεξάγουν μια πολιτική δίκη, γεγονός που θα ακύρωνε τον ίδιο τους τον ρόλο και θα είχε ως λογικό επακόλουθο την παραίτησή τους και την ακύρωση της διαδικασίας. Ο τεχνητός διαχωρισμός που χρησιμοποίησαν ήταν ως γνωστό η θέση ότι «τα πρόσωπα που δικάζονται είναι πολιτικά, το ιστορικό φαινόμενο που εξετάζεται είναι πολιτικό, αλλά οι πράξεις είναι ποινικές», και αυτό ισχυρίστηκε και ο εισαγγελέας στην πρότασή του. Αυτός ο διαχωρισμός που συνιστά μεν μια αντίφαση -και παρά την απίστευτη ρηχότητά της-, διασφάλισε το καθεστωτικό πλαίσιο όπου κινήθηκε το δικαστήριο τον ενάμισι χρόνο διεξαγωγής της δίκης. Η τελική απόφαση εμπεριείχε έντονο το στοιχείο της πολιτικής οπισθοχώρησης των δικαστών η οποία ήταν αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής πίεσης που ασκήσαμε.Αυτό εκφράστηκε στην ακύρωση ή την μετατροπή πολλών κατηγοριών, αρκετές από τις οποίες έγιναν με καθαρά πολιτικά κριτήρια.
Καθαρά πολιτική είναι βέβαια, η απόφαση της απαλλαγής από την κατηγορία της αρχηγίας των μελών του Επαναστατικού Αγώνα και είναι πρώτη φορά που δικαστήριο αποδέχεται την οριζόντια μορφή πολιτικής οργάνωσης των αναρχικών, που αποδέχεται στην ουσία την ύπαρξη μη ιεραρχικών μορφών πολιτικής οργάνωσης, έξω, πέρα και ενάντια στην κυρίαρχη οργανωτική μορφή. Αυτό εξάλλου επιβεβαιώνει και η θέση του εισαγγελέα που στήριξε τη μη ορθότητα της κατηγορίας λέγοντας πως «προέκυψε ότι ο Επαναστατικός Αγώνας ήταν μια αναρχική οργάνωση, της οποίας τα μέλη εύλογο είναι εκ πεποιθήσεως να απεχθάνονται κάθε μορφής ιεραρχική εξάρτηση κι έτσι όπως οι τρεις πρώτοι κατηγορούμενοι ισχυρίστηκαν». Την θέση αυτή ήρθαν και στήριξαν και οι πολιτικοί μάρτυρες υπεράσπισής μας στις τοποθετήσεις τους. Πρόκειται για την ευθεία αναγνώριση όχι μόνο των τρόπων οργάνωσης και δράσης των αναρχικών, αλλά και της επαναστατικής μας στόχευσης για την ανατροπή των κυρίαρχων σχέσεων και την προώθηση ενός επαναστατικού κοινωνικού μετασχηματισμού με οριζόντιες οργανωτικές δομές σε όλα τα επίπεδα, πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά.
Όλο το διάστημα της δικαστικής διαδικασίας που αφορούσε τους μάρτυρες κατηγορίας, αξιοποιήσαμε την ευκαιρία για να μιλήσουμε για όλες τις ενέργειες της οργάνωσης, να αναδείξουμε την πολιτική τους σημασία, αλλά και τη διαχρονικότητά τους, να τις τοποθετήσουμε μέσα στο ιστορικό πλαίσιο μέσα στο οποίο πραγματοποιήθηκαν και να τις συνδέσουμε με το σημερινό πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον, έτσι όπως αυτό διαμορφώνεται με την παγκόσμια συστημική κρίση. Ζωντανέψαμε την ιστορία της οργάνωσης μέσα στη δικαστική αίθουσα και μετατρέψαμε την ίδια της τη δράση για την οποία το κράτος μας δίκαζε ως πολιτικό όπλο εναντίον των διωκτών μας και του συστήματος που υπηρετούν.
Πέρα όμως από την ανάδειξη και την υπεράσπιση κάθε πολιτικής διάστασης της δράσης της οργάνωσής μας με συνεχείς τοποθετήσεις και παρεμβάσεις κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, δεν αφήσαμε στη διάθεση των δικαστών χωρίς να παρέμβουμε ούτε το νομικό μέρος της δίωξης. Continue reading

Ελευθεριακό Στέκι Πικροδάφνη, 9/6: Εκδήλωση για τη δίκη του Επαναστατικού Αγώνα

Θεατρική παράσταση οικονομικής ενίσχυσης για τους φυλακισμένους της υπόθεσης του Επαναστατικού Αγώνα – 09/06

posterΤην Κυριακή 9 Ιουνίου θα πραγματοποιηθεί στο θέατρο Εμπρός παράσταση χοροθεάτρου scintila οικονομικής ενίσχυσης για τους φυλακισμένους της υπόθεσης του Επαναστατικού Αγώνα.

7 γυναίκες χορεύουν για τη δύναμη του όλοι μαζί

Λευτεριά στους φυλακισμένους αγωνιστές

Ρήγα Παλαμήδη 2, Ψυρρή

Αλληλέγγυοι-Αλληλέγγυες

 

Αφίσα αλληλεγγύης στους συντρόφους που καταδικάστηκαν για την υπόθεση του Επαναστατικού Αγώνα

DikhEA

«Ω, ευγενικοί μου άνθρωποι, η ζωή είναι σύντομη… Αν ζούμε, ζούμε για να πατήσουμε πάνω στα κεφάλια των βασιλιάδων…» Σαίξπηρ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

Κατά τη διάρκεια της 18μηνης δίκης, τα μέλη του Επαναστατικού Αγώνα υπερασπίστηκαν τη δράση και τις ενέργειες της οργάνωσης, και οι σύντροφοι που αρνήθηκαν τις κατηγορίες υπερασπίστηκαν την διαδρομή τους στον αναρχικό χώρο.

Το Ειδικό δικαστήριο των φυλακών Κορυδαλλού καταδίκασε τους συντρόφους:

Νίκο Μαζιώτη σε 50 χρόνια φυλάκιση

Πόλα Ρούπα σε 50 χρόνια και 6 μήνες φυλάκιση

Κώστα Γουρνά σε 50 χρόνια και 6 μήνες φυλάκιση

Βαγγέλη Σταθόπουλο σε 7 χρόνια και 6 μήνες φυλάκιση

Χριστόφορο Κορτέση σε 7 χρόνια φυλάκιση

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ.

 

Συνέλευση για την υπόθεση του Επαναστατικού Αγώνα

Γράμμα – Χαιρετισμός του Κώστα Γουρνά από τη φυλακή επ’αφορμή των εκδηλώσεων για την υπόθεση του ΕΑ στην Ιταλία

 

KeimenoKWeb

Κατεβάστε το συνημμένο pdf

 

Γράμμα από τη φυλακή

Μάιος 2013, Κώστας Γουρνάς

ΣΤ πτέρυγα φυλακών Κορυδαλλού

 

Χαιρετίζω την εκδήλωση που θα γίνει στην Ιταλία από τους συντρόφους της Κόκκινης Βοήθειας, του κέντρου Ίκγμπαλ της Μπολόνια, της Τεργέστης και του Τρέντο για την υπόθεση και τη δίκη του Επαναστατικού Αγώνα. Όπως ήδη μπορεί να γνωρίζετε η απόφαση του δικαστηρίου εκδόθηκε στις 3 Απρίλη και η ποινή μου είναι 50 χρόνια και 6 μήνες (εκτιτέα είναι τα 25). Οι κατηγορίες που μου αποδόθηκαν είναι αυτές της συμμετοχής σε «τρομοκρατική» οργάνωση, κατοχή και προμήθεια εκρηκτικών υλών και απλή συνέργεια σε 3 απόπειρες ανθρωποκτονίας και σε έκρηξη κατά συρροή, καθώς και μερικά πλημμελήματα. Θα ήθελα να σημειώσω πως ίσως το πιο σημαντικό επίτευγμα αυτής της δίκης σε πολιτικό, ιδεολογικό επίπεδο, που είχε αντίκτυπο και σε δικονομικό επίπεδο είναι η κατάρριψη της κατηγορίας της διεύθυνσης «τρομοκρατικής» οργάνωσης που είχε αποδοθεί στους 3 συντρόφους που αναλάβαμε την πολιτική ευθύνη για συμμετοχή στον Ε.Α. Μια κατηγορία που πρακτικά εφαρμοζόταν για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Το δικαστήριο δέχτηκε τη λογική ότι δε νοείται διεύθυνση σε αναρχικές ομάδες. Η απόφαση του δικαστηρίου θα μπορούσα να πω ότι δεν κινήθηκε σε υπερβολικές και εξοντωτικές ποινές γενικότερα στο σύνολο, χάρη στην πολιτική μάχη που διεξήχθη στον 1,5 χρόνο διεξαγωγής της από όλους τους συντρόφους κατηγορούμενους. Παρ’ όλα αυτά ήταν μια πολιτική απόφαση ενάντια σε πολιτικούς αντιπάλους όσον αφορά κυρίως τα 3 μέλη του Ε.Α. και ειδικότερα για την απόδοση της κατηγορίας της απλής συνέργειας στις ενέργειες που δεν τεκμηριώθηκε. Ο μόνος λόγος που μου αποδόθηκε, καθώς και στους άλλους 2 συντρόφους, είναι γιατί υπερασπίστηκα μπροστά τους τη δράση της οργάνωσης.

Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι στην ειδική πτέρυγα στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού, όπου κρατούνται κατηγορούμενοι για την 17Ν. Λόγω της κράτησής μας για 6 έξι μέρες στο Μεταγωγών και την πρόσφατη άφιξή μου στις φυλακές δεν έχω τη δυνατότητα να γράψω περισσότερα. Σας χαιρετίζω όλους και ελπίζω να γίνει μια καλή συζήτηση.

Κώστας Γουρνάς 

 

Γράμμα – Χαιρετισμός του Βαγγέλη Σταθόπουλου από τη φυλακή επ’αφορμή των εκδηλώσεων για τον ΕΑ στην Ιταλία

gramma-apo ti-filaki-internet (2)_Page_1

gramma-apo ti-filaki-internet (2)_Page_2

gramma-apo ti-filaki-internet (2)_Page_3

gramma-apo ti-filaki-internet (2)_Page_4

κατεβάστε το συνημμένο pdf

 

Γράμμα από τη φυλακή

Μάιος 2013, Βαγγέλης Σταθόπουλος

έγκλειστος στο παράρτημα της Στ. φυλακών Κορυδαλλού

 

«Έχοντας συνείδηση της κοινωνικής και ταξικής μου θέσης, μπροστά στο δικαστήριο δεν έμεινε ανυπεράσπιστη. Γνωρίζοντας πολύ καλά ότι το κράτος και ο καπιταλισμός τρέφουν ιδιαίτερο μένος για όσους αντιστέκονται ενάντια στο καθεστώς της φτώχειας και της εξαθλίωσης, αποφάσισα να αγωνιστώ και μέσα στη δίκη».

Αναγκαιότητα μου ήταν να τη μετατρέψω και από την δική μου πλευρά σε ένα πεδίο αγώνα, όπου μέσα σε αυτό θα καταδεικνυόταν το δίκιο της ανατρεπτικής δράσης, υπερασπιζόμενος τη συμμετοχή μου στις διαδικασίες διεξαγωγής του.

Θέλησα να δείξω από τη μία πλευρά την ευρύτητα των ανατρεπτικών εγχειρημάτων  καθώς και ότι η αλληλεγγύη αυτών που την διεξάγουν αποτελεί τον πλούτο και τη βάση του οράματος της κοινωνικής επανάστασης.

Από την άλλη πλευρά, στόχος μου ήταν και παραμένει να καταδείξω τη φαιδρότητα του κατηγορητηρίου  που μας οδήγησε  σε μία δίκη με ελάχιστα ή και καθόλου ενοχοποιητικά στοιχεία. Να αποδείξω πώς στήνονται αυτές οι υποθέσεις και πώς οδηγούνται στα δικαστήρια βάσει γελοίων αστυνομικών σεναρίων.

Στη δίκη για την υπόθεση του Επαναστατικού Αγώνα, όπως ήταν αναμενόμενο, φάνηκε από πολύ νωρίς αυτό που ήδη είχε ειπωθεί, είτε από το κίνημα, είτε από τους ίδιους τους    κατηγορούμενους: ότι πρόκειται για μία πολιτική δίκη και ότι κάθε σύντροφος που συμμετείχε σε αυτή θα αντιμετωπιζόταν ως πολιτικός εχθρός του συστήματος. Ότι ανεξάρτητα  από τα στοιχεία, κάποιοι θα οδηγούμασταν στη φυλακή  για να μη βουλιάξουν στο κενό τα σενάρια της αντιτρομοκρατικής και αποδειχτεί το διάτρητο κατηγορητήριο που ήθελε να μας φορτώσει το μισό ποινικό κώδικα.

Μετά από σχεδόν 18 μήνες δίκης, έδωσα και εγώ από τη δική μου πλευρά μάχες και πολέμησα τόσο την  κατασκευή στοιχείων, όσο και την αναγκαιότητα ύπαρξης και συνέχισης του ίδιου του αγώνα. Υπερασπίστηκα τις συντροφικές και φιλικές μου σχέσεις, που αναπτύχθηκαν και ισχυροποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της αντίστασης ενάντια στο σύστημα της καταπίεσης.

Θεωρώ ότι στο δικό μου πρόσωπο χτυπιέται η πολυμορφία  του  ίδιου  του αγώνα και η επαναστατική  προοπτική του. Υπερασπίστηκα ανοιχτά, όπως έκανα και τόσα χρόνια, τη συνέχισή του και την αλληλεγγύη σε όλες της μορφές δράσης που αναπτύσσονται στο εσωτερικό του κατά τη διεξαγωγή του. Από την αρχή της σύλληψής μου έχω αρνηθεί τη συμμετοχή μου στην οργάνωση Επαναστατικός Αγώνας. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι αρνούμαι την πολιτική μου ταυτότητα καθώς και τις προσωπικές και συντροφικές μου σχέσεις. Όπως ήδη έχω πει, η δίωξη μου είναι εκδικητικού και φρονηματικού χαρακτήρα και ενώ μετά απ’ όλο αυτό  τον  καιρό  πάλεψα για όσα είπα και τα απέδειξα, έρχεται η απόφαση του δικαστηρίου να με δικαιώσει  με το χειρότερο τρόπο. Πέρα απ’ το αν προέκυψε ή όχι κάτι επιβαρυντικό εναντίον μου, έπρεπε να οδηγηθώ  με συνοπτικές διαδικασίες   και για θεαματικούς   λόγους  στη  φυλακή. Για  να  μη  ναυαγήσουν  δηλαδή τα σενάρια της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας και να καταδειχτεί η αυστηρότητα του καθεστώτος μπροστά σε τέτοιες υποθέσεις και στάσεις αγώνα. Έτσι, πρώτα έπρεπε να οδηγηθώ στη φυλακή και έπειτα να  βρεθεί-κατασκευαστεί το σκεπτικό που με καταδικάζει.

Ο μόνος λόγος που ακούστηκε για τη φυλάκιση μου από την ίδια την κατηγορούσα αρχή δια στόματος του εισαγγελέα, είναι ότι συμμετέχω σε διάφορες πορείες και εκδηλώσεις, στις οποίες γίνονται και αξιόποινες πράξεις. Πως όχι μόνο δεν αποκήρυξα την πολιτική μου  ταυτότητα,  αλλά  αντιθέτως την υπερασπίστηκα μέσα από τη συνέχιση  του  αγώνα  δείχνοντας ότι οι συντροφικές σχέσεις αποτελούν την κινητήρια δύναμή του.

7. 5 χρόνια λοιπόν γιατί;

Θα  το  απαντήσω  εγώ  μιας  που ακόμα δεν έχω πάρει την απάντηση του δικαστηρίου. Δεν περίμενα καμία λογική απάντηση σε αυτήν την παράνοια, ξέρω πολύ καλά πως καμία αλήθεια δεν θα ειπωθεί από κανέναν δικαστή. Αποτελεί μια πραγματικότητα της προσπάθειας να κατασταλεί ο ίδιος ο αγώνας και να τεθούν σε ομηρία όσο το δυνατόν περισσότεροι αγωνιστές. Αυτό δεν είναι μυστικό. Και αν είναι μία αλήθεια που δεν μπορεί να λεχθεί, τότε θα την πω εγώ. Αν η καταστολή των αγώνων είναι μια πραγματικότητα που πρέπει να αποσιωπηθεί, τότε  έχουμε  κάθε λόγο να φωνάζουμε και να πολεμάμε.

Χωρίς να αποδειχτεί  λοιπόν ούτε  στο ελάχιστο από τη διαδικασία ότι υπήρξα μέλος του Επαναστατικού  Αγώνα, κάτι που φωνάζω από την αρχή της σύλληψης μου, καταδικάζομαι εντελώς αυθαίρετα  σε 7,5 χρόνια φυλάκισης χωρίς ανασταλτικό   αποτέλεσμα, για   συγκρότηση   και   συμμετοχή στην οργάνωση. Παρόλο που πουθενά δεν αποδείχτηκε η συμμετοχή μου, καταδικάζομαι  ως ιδρυτικό μέλος της οργάνωσης. Κατά το δικαστήριο από το 2003 που εμφανίζεται η οργάνωση Ε.Α με συνεχή δράση αποτελώ μέχρι και τη σύλληψη μου μέλος της, αλλά ανενεργό  (sic)! Εφόσον δεν αποδείχτηκε  ούτε στο παραμικρό η συμμετοχή  μου σε καμία ενέργεια,  η απόφαση  με  καταδικάζει με εικασίες και υποθέσεις γι’αυτά που πιστεύω και για τη στάση που κράτησα απέναντι στο δικαστήριο. Με βάση την απροσδιοριστία των κατηγοριών, καταδικάζομαι θέλοντας να αποσύρουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερο αριθμό αγωνιστών από την κυκλοφορία αγώνων. Για να το καταφέρουν αυτό δεν διστάζουν να επικαλεστούν τη φασιστική αρχή της συλλογικής ευθύνης λέγοντας απροκάλυπτα στην πραγματικότητα ότι εφόσον είσαι αναρχικός και το υπερασπίζεσαι, όντας εδώ δίχως να αρνείσαι συντροφικές σχέσεις, κάτι θα έχεις κάνει. Η ποινή λοιπόν των 7,5 χρόνων φυλάκισης χωρίς ανασταλτικό χαρακτήρα που μου επιβλήθηκε, ουσιαστικά και ξεκάθαρα μου στερεί τη δυνατότητα έφεσης, εφόσον όταν εκδικαστεί η υπόθεση σε δεύτερο βαθμό, θα έχω εκτίσει ήδη τη ποινή που μου επιβλήθηκε πρωτόδικα. Κάτι που σαφέστατα ομολογεί την εκδικητικότητα του κρατικού μηχανισμού.

Η καταδίκη  μου  ωστόσο, στην ουσία στηρίζεται  στο ότι  όλα  αυτά  τα  χρόνια, όπως είπα,  απ’την εφηβεία  μου ακόμα, βρίσκομαι στους κοινωνικούς αγώνες και αποτελώ κομμάτι της ζωντανής ιστορίας του ανατρεπτικού και αναρχικού κινήματος. Από τους μαθητικούς αγώνες, σε  απεργιακές  κινητοποιήσεις. Από τις καταλήψεις  κρατικών κτιρίων, μέχρι τις καταλήψεις στέγης. Ήμουν παρών  στο Πολυτεχνείο (το ’95 και ’96), στα εργατικά συλλαλητήρια,  παρών στους αγώνες των εκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων, παρών στις πορείες ενάντια στο  πόλεμο. Υπερασπίστηκα  και θα υπερασπίζομαι συντρόφους αναρχικούς αγωνιστές που έχουν φυλακιστεί κατά καιρούς είτε από σκευωρίες  αστυνομικών σεναρίων, είτε κατηγορήθηκαν από το καθεστώς  για  την   ανατρεπτική τους δράση και την υπερασπίστηκαν αναλαμβάνοντας την ευθύνη, και τούτο  θα συνεχίσω να κάνω.

Από την άλλη, στο πλαίσιο της πολυμορφίας του ίδιου του αγώνα, υπερασπίστηκα ότι ο ένοπλος αγώνας αποτελεί μέρος του κινήματος, όπως και αυτοί που τον διεξάγουν. Ανεξάρτητα απ’το αν συμφωνούμε ή διαφωνούμε, η ένοπλη δράση αποτελεί μία ιστορική πραγματικότητα (τουλάχιστον μέχρι σήμερα στην Ελλάδα) και θα πρέπει να το καταλάβουμε όλοι καλά, είτε το θέλουμε είτε όχι. Αυτό είναι λοιπόν που υπερασπίστηκα και μέσα στο δικαστήριο: ότι ο καθένας, από τη δική του ιδιαίτερη θέση, αποτελεί το σύνολο του ανατρεπτικού εγχειρήματος και είναι σημαντικός για το παρόν και το μέλλον της κοινωνικής επανάστασης.

Σε όλο αυτό το χρονικό διάστημα που έλαβε μέρος η δίκη  δεν έκατσα  στο σπίτι μου περιμένοντας το έλεος των δικαστών, αλλά συνέχισα να αντιστέκομαι συμμετέχοντας στον αγώνα της κοινωνίας  ενάντια στο καθεστώς εξαθλίωσης και καταπίεσης που η κυριαρχία έχει επιβάλλει. Από τις κινητοποιήσεις αγανακτισμένων πολιτών στο Σύνταγμα όπως και κάθε αντιφασιστική πορεία στο κέντρο της Αθήνας, μέχρι σε κινητοποιήσεις  ενάντια στη καταστολή των καταλήψεων, είχα ενεργή συμμετοχή. Η υπεράσπιση των φιλικών-συντροφικών μου σχέσεων είναι ζήτημα αρχής και θα ήταν ντροπή για μένα το αντίθετο. Όπως επίσης θα ήταν ντροπή για μένα να υποστηρίζω ότι βρέθηκα κατηγορούμενος στο δικαστήριο εξαιτίας άλλων για να τη βγάλω καθαρή. Γνωρίζω πολύ καλά ότι μοναδικοί υπεύθυνοι είναι εκείνοι που θέλουν  να ελέγχουν  και να επιτηρούν τις ζωές μας, αυτοί που θέλουν να επιβάλλουν στην κοινωνία σιωπή νεκροταφείου.

 Θα  ήθελα να απαντήσω και στον εισαγγελέα Α. Λιόγα πως Ναι, συμμετέχω σε διάφορες πορείες που γίνονται (αξιόποινες πράξεις) και δεν με ενδιαφέρει αν αναγνωρίζεται ως επιβαρυντικό στοιχείο ή όχι. Θα ήθελα να πω ότι το κράτος και το κεφάλαιο παραμένουν ένα διαρκές  έγκλημα  πάνω στην ανθρωπότητα. Στο δρόμο για την κοινωνική απελευθέρωση, όταν ο κόσμος  ξεσηκωθεί, στον ίδιο και στους ομοίους του δεν θα αναγνωριστεί κανένα ελαφρυντικό στοιχείο για το γεγονός ότι έριχνε χρόνια φυλακής σε συντρόφους αγωνιστές σα να ήταν στραγάλια.

Δεν είμαστε  ούτε  αθώοι, ούτε ένοχοι.  Είμαστε   αναρχικοί  ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας που υπάρχει σε αυτή τη κοινωνία. Αυτοί που την ασκούν όμως είναι σίγουρα ένοχοι. Ένοχοι για το διαρκές έγκλημα της παγκόσμιας κυριαρχίας πάνω στον άνθρωπο και στη φύση.

 Σε μία κοινωνία  που το καθεστώς διεξάγει έναν πόλεμο προς όλες τις κατευθύνσεις , το Αναρχικό Κίνημα δέχεται μία σφοδρή επίθεση με όλα τα μέσα της καταστολής. Οι βαριές ποινές και φυλακίσεις είναι ένας τρόπος εκφοβισμού και παραδειγματισμού  για όσους αντιστέκονται.

Αρκετοί σύντροφοι έχουν καταδικαστεί και φυλακιστεί σε δεκάδες  χρόνια με μοναδικό  βάσιμο «στοιχείο» τη συμμετοχή  τους στο αναρχικό κίνημα. Σε αυτό το πλαίσιο  ήταν  κατά  κάποιο  τρόπο φυσικό επακόλουθο η καταδίκη μου. Αλλά δεν φτάνει μόνο αυτό. Το καθεστώς  πλέον έχει περάσει  σε  πρακτικές  εμφυλίου πολέμου με άθλια και καινούρια τεχνολογικά μέσα που θέλουν να ισχυροποιήσουν το κατασταλτικό του οπλοστάσιο σε εποχή κρίσης. Χαρακτηριστικό  παράδειγμα είναι ο τρόπος που καταστέλλει τον αγώνα των κατοίκων στις Σκουριές ενάντια στο εργοστάσιο του καρκίνου που θέλει να φτιάξει.

Το κράτος για πολλοστή φορά πετάει το προσωπείο  της  δημοκρατίας  και στέκεται με την περικεφαλαία του φασισμού, όπως ακριβώς του αρμόζει  άλλωστε. Να ξέρουν  όμως ότι φυλακίζοντας εμένα και άλλους  συντρόφους  δεν  πρόκειται να μας σταματήσουν. Ο αγώνας θα  συνεχιστεί   ακόμα  και  μέσα από εδώ που βρίσκομαι  σήμερα και σίγουρα τα πράγματα δεν θα αργήσουν να πάρουν διαφορετική τροπή. Έχουν κάθε λόγο να μην   κοιμούνται   ήσυχοι   λοιπόν. Τα οικοδομήματα της μικρής  και μεγάλης φυλακής θα πέσουν σαν ξερά φύλλα και μόνο στην ματιά των αγωνιστών που την επανάσταση θα πραγματώσουν. Μέχρι τότε τίποτα δεν τελείωσε. Τα πάντα συνεχίζονται….

 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΣΤΙΣ ΣΚΟΥΡΙΕΣ 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ  ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΝΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΦΥΛΑΚΙΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΔΡΑΣΗ 

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΣΤΟ ΛΙΒΑΝΕΖΟ ΖΩΡΖ ΙΜΠΡΑΪΜ ΑΜΠΝΤΑΛΑ (29 χρόνια στις γαλλικές φυλακές) 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ

ΤΙΜΗ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΝ ΛΑΜΠΡΟ ΦΟΥΝΤΑ

 

Υ.Γ 1 Το γράμμα αυτό στάλθηκε σε διάφορες  πόλεις της  Ιταλίας, όπου έγιναν εκδηλώσεις  για πολιτικούς κρατούμενους.

Υ.Γ 2 Ελπίζοντας σύντομα να συναντηθούμε  στους δρόμους

 

Μάιος 2013, Βαγγέλης Σταθόπουλος

έγκλειστος στο παράρτημα της Στ. φυλακών Κορυδαλλού